𝐒𝐓𝐎𝐑𝐘 𝐎𝐅 𝐘𝐎𝐔𝐑 𝐋𝐎𝐕𝐄|𝐈𝐜𝐞 𝐂𝐫𝐢𝐦
Halos lahat naman atah may crush sa mga poging criminology. Uyy aminin nyo na! by the way isa ako sa mga yun. I actually have a crush to a crim, tapang mag confess sa letter noh. Pano ko nalaman yung name well yung kwarto ng boardinghouse nya lang naman ay katapat nong sakin. OMYGOSHH kinikilig ako, aga humarot ayy. Heh! Nasa tamang edad naman na ako at tsaka kailangan ko kumayod sa love life ko noh. Ubosan pa naman ng taong may pangarap.
So narito ang story ng babae yes po babae ako na matalak. Hindi ko naman expect na mag titibok ang aking heart eh. First year nangyare yung nong first naming encounter. Guess nyo kung anong nangyare, jusko tinawag nya ko by name. Pa ulit ulit pa yun sa memory ko until now sa tuwing maaalala ko yung moment.
Hindi lang yun yung first and the last na nangyare, everytime kasi na nakaksalubong kami sa mahal kong paaralang Northwestern Visayan Colleges. Yes po, I am still a student at nag aaral po akong mabuti kahit matalak at lutang akong babae tanong nyo pa sa professor ko, sagot nila nyan active ako sa school, active lang wala akong binanggit na matalino ahh maybe next life nalang.
Well back to the story, kada encounter naming ni Mr. Crim abay ngingiti ang pretty, hindi ko pa sure kong totoo ba yung blush na yan kasi feel ko yung dugo ko sa mukha na punta eh. Iba effect ng happy crush po nakakagana sa araw.
And even crush ko sya hindi po ako mag co-confess, syempre wala po tayong commitment para may trill. Saan ba ko nag the the moves, andun sa facebook syempre friend kami don para feel. Hindi ko nga lang maalala sino nag add samin, sya nalang siguro para hindi ako mag mukhang desperada.
After nang ilang encounter at other kwentohan, may mas nakakakilig moment pa don. At kasalanan ng rubics cubes, hindi ko alam yung process basta nalang nandon kaming dalawa sa table at nakikipag bangayan sa isa’t isa kung anong move ang mas madali. Alam ko naming marunong ako non eh, ang kaso grade 10 ko pa atah huling nilaro yung rubics na yun pero in fairness malaking thank you ko sa laruan, na hawakan ko ba naman ng kunti yung finger nya.
Ayy oo, mababaw yung kaligayahan ko, bakit ba walang siraan ng trip. Happy crush moment lang.
At dahil dala ng financial crisis hindi na kami ng usap kasi lumipat ako ng much cheap na boarding house. Pero yung sinabi kung hindi na kami nag uusap eh yung sa loob ng boardinghouse po kasi tuloy pa rin pag uusap sa campus, minsan nakikita ko sya sa parade, sa harap ng school, sa registrar, sa daan pa puntang printing shop at ganon pa din sa feeling pumopogi sya talaga.
Noong naka lampas nako ng first year, hinahanap ko sya pero wala nakong update and then after, I learn na yung uniform na maroon for the intern which is secord year ko lang nalaman na para pala yun sa graduating student ng criminology. Hindi ko na din Makita sa fb I don’t know maybe nag focus na sa review para sa board exam kaya nag deactivate. Although, thank you, pa rin sa happy crush na kahit hindi na kita nakita I really hope you the best things in your life. Maybe next time pag pinayagan nako ni Lord Makita ka. By the way I know na your tricks sa rubics cubes I also studied a lot para next time pag nag kita tayo proud nako. Or kung may Gf Kaman ngayon, I’m still happy for you po.
It was a living hell experience actually, yung tipong pagod na pagod ka na, pero gusto mo paring lumaban dahil gusto mong may mapatunayan.
Nakipagbuno ako kay kamatayan, I experienced being half dead and half awake during my delirium — I also experienced weird auditory, visual, tactile, olfactory, and gustatory hallucinations. Making me unable to distinguish what is the reality. It was an eerie experience, that I wish no one would ever experience it again.
Thank God I managed to survive. Then dumating yung time na nag improve na ang health ko dahil sa Antiretroviral medications na iniinom ko. I came back to our social hygiene clinic dito sa Kalibo after 3 months.
I talked with my doctor, and doon ko lang nalaman na I was a lucky guy, dahil na survive ko parin ang sitwasyon ko. Imagine, yung viral load ko or yung dami ng HIV sa katawan ko ay umabot na sa 7.5 Million per cubic milliliters of blood, at yung CD4 T-cells ko or immune system is nasa around 49 per ³ ml. Sobrang critical na ng sitwasyon ko, it’s just like waiting for death to step in.
Ipinagpatuloy ko ang journey ko, hanggang sa dumating yung araw na nalaman kong dumaranas na din sya ng health crisis. I unblocked him on Messenger, and I conversed with him through chat. Nagulat ako, kasi nag reply sya… Kinamusta ko sya, and nag open up ako sa kanya, he read every single message I have sent. Then he chatted back, saying he was sorry because sinuku-an nya ako.
I cried. I told him that I have already forgiven him. I even offered na puntahan siya para personally ma alagaan sya. But he refused, saying: “indi eon by, iya man si mama, gina asikaso man nana ako. Saeamat gid.”
Honestly na miss kong tawagin nya akong “by”, short for baby, and yung tawag ko nmn sa kanya is “dy” short for daddy. Even though naging ganoon takbo ng love story namin, I’m still happy dahil maraming beses at pagkakataon akong nakaramdam ng pagmamahal na hindi nag didiscriminate ng gender.
On year 2025, May 03 to be exact, kinuha na siya ni Lord.
I talked to his family, and I told them my story. To my surprise, her mother and cousin told me about the truth, and it’s confirmed… HIV Positive na pala talaga sya before naging kami.
If only I have knowledge about it earlier, or if profound lang ang kaalaman ko about venereal diseases that he have, hindi ko na sana ini-risk yung health ko.
Good thing right now, okay na ako, waiting nalang ako na maging Undetectable (U=U) ako. Hindi muna ako naghanap ng bagong partner, because I’m still healing from my past. Self love nalang muna ako, until dumating na yung tamang tao para sa akin. HIV is not a life sentence, HIV is manageable. So even na meron akong HIV, may karapatan parin akong mag mahal.
Hanggang dito nalang. Nagpapa-abot, Peejay.
P.S. Just like what I have said, “Blind Love is Dangerous”.
Kaya this month of Feb-ibig, I want you to learn from my experience. I want you to understand the importance of our overall wellbeing. That’s the very reason kung bakit ko isinulat ito.
I want to promote safe sex if hindi maiiwasan ang deed, and please maging responsible kayong partner. Get tested for HIV regularly every 3 months, that’s the only way you can protect yourself and others. HIV Testing is free and confidential, don’t wait na ma hospital na kayo before nyo pa malalaman ang HIV status nyo. Tandaan, na ang bawat oras ay mahalaga, early detection is a must —early treatment is better.
I want you to remember this quote: “Whatever you’re going through today, is a consequence of your errors or successes from yesterday.”
You are 100% accountable of your own, so choose the right decisions now, or you’ll suffer from regret, guilt, and shame.
Kaya please lang, wag puro puso ang ipa iral, samahan din natin ng pag i-isip.
I hope maging aral sana ito sa inyo, lalo na sa mga kabataang dati’y kagaya ko. Mapusok, curious, at naïve pag dating sa pag-ibig.
#northwesternvisayancolleges #sanvcikawangbida #Sa_NVC_ikaw_ang_BIDA #NVC_THEFORUM #NVC #StoryOfYourLove
Comments
Post a Comment